هواللطیف

در آمدی بر کنش های جمعی اعتراض امیز

گروهی از پژوهشگران اروپایی به سرپرستی رافائل نرخ و میزان وقوع بحران های امنیتی و کنش های جمعی اعتراض آمیز 60 سال گذشته حدود 100 کشور جهان را مورد مطالعه و برسی روشمند قرار داده اند. آنان شواهد متقنی به دست داده اند که نشان میدهد؛

اولا: تمامی کشورهای مورد مطالعه در 60 سال گذشته با چند بحران امنیتی و کنش اعتراض آمیز دست و پنجه نرم کرده اند.

ثانیا: طی 60 سال مورد ببرسی در امنیت کشورها، بحران ها ماهیت افزایشی و فزاینده داشته اند.

به عبارت دیگر در اغلب کشورهای مورد مطالعه به مرور هم بر شدت تخریب گری بحران ها افزوده شده است و هم شمول انسانی کنش های جمعی آشوبگرانه و اعتراض، آمیز افزایش یافته است.

پژوهشگران مذکور بر اساس یافته های مطالعاتی خویش نتیجه گرفته اند که در دهه پیش رو یعنی از سال 2010 تا 2020 میلادی همچنان بر شدت بحران های امنیتی و اعتراضات سیاسی و مدنی شهروندان کشورهای مختلف افزوده خواهد شد. و شدت این کنش های جمعی در کشورهای در حال توسعه آنچنان افزایش خواهد یافت که ممکن است موجب تغییرنظام های سیاسی آن کشورها شود. (رافائل و دیگران 2010 ص 31)

البته این محققان بر این واقعیت نیز تاکید می ورزند که نظام های سیاسی هوشمند با بر آورد های به موقع و مدیریت افکار عمومی میتوانند مانع بروز بحران و یا تقلیل دامنه تاثیر آن در صورت وقوع شوند. به ویژه آنان بر راهبرد های نوین پلیسی در مدیریت کنش های جمعی اعتراض آمیز تاکید می ورزند.

و البته ایران و پایتخت آن تهران از این قاعده مستثنی نیست.