به نام خداوند بخشنده مهربان

یکی از دوستان تعریف می‌کرد در ولایت‌شان جایی هست که وقتی‌که برف بیاید، روی برف سال قبل‌اش می‌نشیند. یعنی از سردی هوا، برف سال قبل آن‌قدر می‌ماند و آب نمی‌شود که برف سال بعد هم روی همین برف می‌نشیند و به همین ترتیب برف روی برف تل‌انبار می‌شود که به آن‌جا می‌گویند: "برف‌انبار".
حالا شده حکایت حال و اوضاع این روزهای وب‌لاگ‌های شخصی. از بس سرد و سوت و کور است، پست جدید با فاصله‌ی زمانی زیاد روی پست قبلی می‌نشیند. به این‌جور وب‌لاگ‌ها هم می‌توان گفت "پست‌انبار".

فعلن همین!



+ نوشته شده در  یکشنبه ۱۳۸۹/۰۸/۳۰ساعت 0:35  توسط محمد جواد ملکوتی  |