چای نبات تقدیم می کند:
 

دلم می خواهد مصالح و فیض الله و علی کپل و اسماعیل خاله فرنگیس این ستون را حتما ببینند و فکر نکنند که وضع ما همیشه مثل آن نصف شبی است که برای پلی استیشن آمدند خانه مان و مجبور شدیم نان های کپک زده توی سفره را با تن ماهی سرد بخوریم. راستش من این غذا را انتخاب نکردم بلکه با چیزهایی که توی یخچال بود فقط همین را می شد درست کرد. به نوعی غذا خودش من را انتخاب کرد. این که یک غذا خودش آشپز را انتخاب کند خعلی مهم است. این غذا هرچند اسم و رسم حسابی ندارد ولی برای گرسنه نماندن حرف توی کارش نیست. یه جورهایی خاص است. یعنی نه جزو غذاهای عمله خفه کن است و نه از اینها که یک صبح تا شب درست کردنش طول می کشد و آخرش هم معلوم نیست دربیاید یا در نیاید! این غذا مملو از سرشار است! و همیشه هم در می آید! فقط وقتی مواد را روی کابینت می چینید حواستان باشد تخم مرغ ها قل نخورند و سقوط نکنند کف آشپزخانه. درست کردنش هم قطعا از آب بستن در محتوا و مطالب یک سایت راحت تر است! (+)
















این روزها آدم می تواند دستور غذا را از هرجایی پیدا کند. حتا یک نشریه الکترونیکی ویژه دختران (چارقد) و حتا یک وبلاگ به اسم چای نبات (چارباغ) . گرسنگی چند جوان مذکر در یک روز عید تعطیل (که اتفاقا روز مرد هم هست!) به اضافه اینترنت وایرلس و یک لپ تاپ (به اسم آقا کمال!) با یک دوربین 5D (به نام آآ تقی) مارکII و لنز 70 -200 و لنز 16-35 هر دو تا با F2.8 و مواد لازم درون یخچال هر کدام به میزان لازم به تولد این پست منتهی شد.
همه چیز در عکسها مشخص است و نیاز به توضیح دیگر ندارد. فقط خیار جنبه تزئینی دارد و قارچ ها هم که خراب شده بود دور ریختیم. تخم مرغ هم ترکید که چشم حسود بترکد!


در همین راستا به خاطر استقبال بی نظیر داداشا و رفقا و حمایت های بی شائبه مردمی، دسمال یزدی نخستین نشریه الکترونیکی داداشا راه اندازی خواهد شد:

به نام خداوند بخشنده مهربان