به نام خداوند بخشنده مهربان

حدود یک‌سال قبل از ظهور پدیده‌ای به نام فیس‌بوک(Facebook) مطلع شدم. البته بیش‌تر بین بلاگر‌های بلاگ‌های آی‌تی بحث فیس‌بوک داغ بود. ولی میل چندانی برای امتحانش نداشتم چون زیاد با وقت‌گذرانی‌های اینترنتی موافق نیستم.
کم‌کم تب فیس‌بوک بالا گرفت و به غیر از آی‌تی‌نویس‌ها، بقیه هم نسبت به این موضوع اقبال نشان دادند. تا این‌که تنی چند از دوستان که حکم رفیق ناباب را دارند دعوت کردند که "بیا فیس‌بوک، خوش می‌گذره".

و ما ادراک فیس‌بوک
فیس‌بوک در فوریه سال 2004 در خواب‌گاه دانش‌گاه هاروارد توسط مارک زوکربرگ راه‌اندازی شد و هدفش ایجاد رابطه‌های عمیق‌تر میان دانش‌جویان از طریق اینترنت بود. فیس‌بوک یک شبکه اجتماعی‌ست که تقریبن شبیه اورکاته.
این شبکه اجتماعی که ماه گذشته پنجمین سال تولدش را جشن گرفت با بیش از دویست میلیون عضو، بزرگ‌ترین شبکه اجتماعی نت محسوب می‌شود. ایرانیان زیادی هم در فیس‌بوک حضور دارند که این خودش می‌تواند به پویا شدن این شبکه اجتماعی کمک کند.
در فیس‌بوک شما می‌توانید یک صفحه شخصی داشته باشید، آلبوم عکس داشته باشید، می‌توانید هر چیز جالبی را با دوستانتان به اشتراک بگذارید یا از چیزهایی که آن‌ها به اشتراک می‌گذارند استفاده کنید، یا برای اشخاص، فیلم‌ها، کارتون‌ها، کتاب‌ها، کالا‌ها و یا هر چیز دیگه‌ای که دوست دارید یک صفحه طراحی کنید تا دیگران هم که مثل شما آن چیز را دوست دارند نظراتشان را درباره‌ی آن چیز یا آن شخص ثبت کنند؛ یا این‌که شما طرف‌دار، (هوادار فکر کنم درست‌تر باشه) آن شخص یا آن چیز بشوید. شاید بتوان گفت که نوعی شیوه‌ی جدید تبلیغاتی‌ست.
هم‌چنین شما می‌توانید فال بگیرید، بازی کنید و یا با دوستانتان چت کنید و خیلی کارهای دیگر که هر روز از طریق یک‌سری ابزار که به آن‌ها اپلیکیشن می‌گویند به این سرویس اضافه می‌شود.
البته چون من خودم تازه کار هستم هنوز در حال کشف کردنم ضمن این‌که کاربر فعالی در فیس‌بوک نیستم بنابراین به همین نکته‌ها اکتفا می‌کنم.

نتیجه‌گیری اخلاقی: استفاده در حد کم و معقول خوب است. کلن چون به شدت اعتیاد آور است توصیه نمی‌شود. ولی برای وقت‌گذرانی‌های خرکی، آدم‌های بی‌کار، دختران دم‌بخت و پسران خوش‌حال و... می‌تواند بسیار مفید باشد. می‌توان وقتی که در فیس‌بوک صرف می‌شود را جهت خواندن کتاب یا انجام کارهای مفیدتر هزینه کرد.

توصیه اخلاقی: یكي از ويژگي‌هاي دردسرساز فيس بوك، صفحه News Feed است كه بسياري از كارهايي را كه روي وب سايت انجام مي‌دهيد پيوسته به دوستان‌تان نمايش مي‌دهد. در بخش Privacy Settings مي‌توان از نمايش برخي از اين كارها جلوگيري كرد.
براي نمونه، كامنت‌هايي كه در جريان بحث در گروه‌ها يا زير عكس دوستان‌تان مي‌گذاريد. با اين وجود به خاطر داشته باشيد هر كسي با عضو شدن در گروه‌هايي كه عضوشان هستيد مي‌تواند نوشته هاي‌تان را در آن‌جا بخواند. افزون بر اين، ليست گروه‌هايي كه عضوشان هستيد و صفحه‌هاي شخصيت‌ها، سازمان‌ها و هرگونه پديده‌يي كه طرف‌دارشان هستيد، براي همه دوستان‌تان قابل مشاهده است و نمي‌توان از پروفايل پنهان‌شان كرد. به عبارت ديگر هر كس با شما «دوست» باشد گرايش‌هاي سياسي و اجتماعي شما را مي‌بيند. پس در انتخاب دوستان دقت کنید.
اگرچه فيس‌بوك و امثال آن براي ارتباط با دوستان طراحي شده‌اند، سوء استفاده از اطلاعات شخصي كاربران، اين شبكه‌هاي اجتماعي را گاه ضداجتماعي مي‌كند، ديدار مهمانان ناخوانده و «دوستان» ناباب از صفحه‌هاي مجازي شما مي‌تواند به دردسرهاي حقيقي بينجامد.

جمله کلیدی: فیس‌بوک در خواب‌گاه دانش‌گاه هاروارد راه اندازی شد.

افق آینده: احتمالن سرنوشتی مشابه اورکات در انتظار فیس‌بوک باشد و به زودی قدوم مبارک عمو فیلترباف هم به آن‌جا باز خواهد شد. غیر از آن خیلی‌ها معتقدند رشد سریع فیس‌بوک در ایران مثل یک تب گذراست و تب آن به زودی فروکش خواهد کرد. به‌تر بگویم شاید عضو فیس‌بوک شدن این روزها مد شده، به قول اون شخصیت انیمیشنی: فوق‌العاده‌اس و خیلی کلاس داره! تا بعدن چی مد بشه.