به نام خداوند بخشنده مهربان

آقای آخوندی بعد از دیدن برنامه نود پنج‌شنبه ۱۹/۱۰/۸۷ از شما به عنوان سخن‌گوی سازمان تربیت بدنی و "عضو" هیئت مدیره‌ی باش‌گاه پرس‌پولیس متنفر شدم.
آقای علی‌آبادی از شما هم متنفرم! از شما و زیر مجموعه‌تان متنفرم!
اول بعد از دیدن برنامه نود دوشنبه ۰۳/۱۰/۸۶ که صفایی فراهانی دست شما و زیر دستانتان را رو کرد و بلاهایی که در این سال‌ها بر سر فوتبال ایران آمد هم‌چنین بعد از دیدن برنامه نود پنج‌شنبه ۱۹/۱۰/۸۷ احساس تنفرم نسبت به شما و دار و دسته‌تان بیش‌تر شد.
شما خیلی حضور فیزیکی ندارید ولی سوء اثر کارهای شما در همه جای ورزش به خوبی مشهود است.  از افتضاح المپیک پکن هنوز خیلی نگذشته. روند صعودی مدال آوری ایران در سال‌های گذشته به طرز افتضاحی سقوط کرد. مگر همین چند سال پیش در المپیک آتن که شما و تیم‌تان بر صدر ورزش ایران نبوده‌اید، 6 مدال نیاورده‌ایم؟ (2 طلا، 2 نقره و 2 برنز) و مگر قبل از آن در المپیک سیدنی 3 طلا و یک برنز نگرفتیم؟ تازه آن‌هم با هزینه‌ای در حدود پنج و نیم میلیارد تومان این مدال‌ها بدست آمد ولی در زمان مدیریت شما با صرف  چهل میلیارد تومان هزینه تنها دو مدال کسب شد.
 آقای علی‌آبادی، درست است که به گفته خودتان سه سال، زمان زیادی برای متحول کردن ورزش نیست ولی این را هم بگویید که در سه سال می‌توان چنان مدیریتی به خرج داد که آن شش مدال المپیک گذشته  به باد نرود و به خاطره ای در دور دست ها تبدیل نشود.
آقای آخوندی(سخن‌گوی سازمان ت.ب) در برنامه ۹۰ گفت: به روند افتتاح طرح‌های ورزشی هم اشاره کنید و فقط مشکلات را بیان نکنید.
در سال 1372 که آقای هاشمی طبا رئیس سازمان ت.ب بود اعتبار عمرانی سازمان ت.ب حدود یک میلیارد تومان بود که با استفاده از اختصاص یک ریال به هر نخ سیگار، این مبلغ به حداکثر بیست و پنج میلیارد تومان رسید و همه توسعه‌های صورت گرفته از محل یک ریال نخ سیگار بود. در زمان آقای مهرعلی‌زاده هم تقریبن وضع به همین منوال بود ولی امروز اعتبار عمرانی سازمان تربیت بدنی متجاوز از 600 میلیارد تومان است. یعنی 24 برابر اعتبارات آن روزها. مقایسه کنید آیا با وجود افزایش اعتبار توسعه صورت گرفته؟ اکثر طرح‌هایی هم که الان افتتاح می‌شوند مربوط به گذشته است که الان تکمیل و افتتاح می‌شوند. البته چه افتتاح کردنی؟ نمونه‌اش هزارمین پروژه‌ی ورزشی دولت نهم یعنی ورزش‌گاه سردار جنگل رشت بود. که چندین هفته با تبلیغات وسیع و چاپ آگهی‌های نیم‌صفحه در روزنامه‌ها بر روی آن مانور داده می‌شد. ولی جای سوال است که چرا این ورزش‌گاه یک هفته پس از افتتاح به علت غیر قابل استفاده بودن و خرابی چمن تعطیل شد؟
اگر خیلی ادعا دارید پس چرا هنوز ورزش‌گاه نقش جهان افتتاح نشده؟ چرا هنوز شهر اصفهان نباید یک ورزش‌گاه مناسب داشته باشد؟ با این‌که اصفهان پتانسیل بالایی در فوتبال و دی‌گر رشته‌ها دارد. شاید اگر نقش‌جهان افتتاح شده بود الان سرباز احمدی چشمانش را از دست نداده بود یا امتیاز سپاهان نوین به فولاد خوزستان واگذار نمی‌شد یا...

شاید جواد خیابانی پاچه‌خار چندان هم بی‌راه نگفته بود که شما را پدر ورزش ایران خوانده بود چون مادر ورزش ایران اصلن حال و روز خوبی ندارد!

جدید نوشت:
هی من می‌خوام هیچی نگم نمی‌شه. این آقا انگار توی باغ نیست. یا خیلی گیجه یا دیگران رو ابله فرض کرده. در تازه‌ترین اظهار نظرشون فرمودن که تا ۳ سال دیگر می‌توانیم میزبان مسابقات المپیک باشیم. خداییش خنده دار نیست؟ آدم حق نداره عصبانی بشه؟ یکی نیست بگه شما برو فعلن شرایط ورزش‌گاه‌هات رو درست کن برای تیم‌هایی که می‌خوان در جام باش‌گاه‌های آسیا شرکت کنند تا بعد. یا این‌که برو ورزش‌گاه نقش جهان رو افتتاح کن که می‌خوای بازی‌های کشورهای اسلامی رو برگزار کنی و روی این ورزش‌گاه هم حساب کردی تا بعد. راستی یادم رفت بپرسم چرا بازی فوتسال دوستانه ایران و برزیل که قرار بود اسفند ماه برگزار بشه لغو شد؟ چی؟ آها یادم اومد سالن مناسب نداشتیم. یه سالن آزادی بود که اونم در اختیار مسابقات کشتیه. احتمالن کمال هم‌نشین در این آقا اثر کرده و از بزرگ‌ترش الگو برداری کرده.
خدایا به ما صبر عنایت بفرما!