به نام خداوند بخشنده مهربان

.) شاید از نظر حرفه‌ای گذاشتن این گیف انیمیشن‌ها در وب‌لاگ، كار جالبي نباشند ولی خب این روزها همه جا را چراغانی و آذین‌بندی کرده‌اند. اصلن چراغانی این روزها تبدیل شده به یک سنت(به درست یا غلط بودنش کاری ندارم)، حتا اگر از نظر برق در مضیقه باشیم. ولی همان‌طور که جشن‌های این روزها از هیچ قاعده و قانونی پیروی نمی‌کنند ما هم بی‌خیال حرفه‌ای‌گری شدیم و این‌جا را چراغانی کردیم. گفتم شاید بد نباشد حالی به این‌جا بدهیم. البته برقش دائمی‌ست خیال‌تان راحت باشد.

---

۱) خورشيد و ماه كه بگيرند نماز آيات واجب مي‌شود؛ دو هفته قبل كه خورشيد گرفتگي بود. يك‌شنبه هم  ماه گرفتگي در پيش است.
أين الشموس الطالعه أين الاقمار المنيره أين الانجم الزاهره...

۲) چندين سالي هست كه نيمه شعبان زماني‌ست براي بروز شادي‌ها و هيجانات فرو خورده‌اي كه شايد هيچ‌گاه مجال بروز نمي‌يابند، مطابق معمول، بعضي‌ها سريعن از آب گل‌آلود ماهي مي‌گيرند و حتا به اموال عمومي هم رحم نمي‌كنند. چراغ‌هاي راه‌نمايي، عابربانك‌ها، صندوق‌هاي صدقات و در بعضي مواقع حتا افراد دي‌گر، هيچ‌كدام در امان نيستند. كار به جايي مي‌رسد كه نيروهاي پليس هم پس بر نمي‌آيند.
انگار عقل از سرشان پريده و ديوانه‌گي جاي گرفته. هيچ‌گاه صحنه‌هايي كه در جشن‌هاي نيمه شعبان ديده‌ام يادم نمي‌رود. هر وقت به ياد آن چند جوان كه در كنار زاينده‌رود به مناسبت نيمه شعبان مشغول نوشيدن مِي بودند(؟!!) به فكر مي‌افتم كه براي چه؟ و يا صحنه‌هاي ديگري كه آن‌قدر قباحت دارد كه شايد درست نباشد در موردشان بگويم. در هر صورت خودمان را گول نزنيم. تولد امام مهدي (عج) تنها يك بهانه است براي ما...

۳) مهدی الان باید این‌جا باشد، تعداد كامنت‌هاي خصوصي چندين برابر اين كامنت‌هايي‌ست كه اين‌جا گذاشته مي‌شود و همه التماس دعا دارند. اميدوارم هر كجا كه هست در كمال صحت و سلامت، نايب‌الزياره خوبي براي همه‌مان باشد.

براي ديدن عكس در اندازه واقعي بر روي آن كليك كنيد

۴) بنر فعلي، نمايي‌ست از مسجد جمكران. هر كاري كردم نشد تا مثل رسم هميشه‌گي اين‌گونه ايام، گل و بلبل و سبزه‌زار و اين‌ها كار كنم. اصلن تیتر این پست و بنر خودشان آمدند گفتند از ما استفاده كن. یکی‌شان گفت مرا عنوان پستت قرار بده و آن یکی هم آمد گفت مرا بنر کن. نتيجه همين شد كه الان داريد مي‌بينيد.

راستي! مهدي اين هم براي تو كه اين روزها از تي‌وي دوري، چند شب قبل بود كه در جديدترين سخن‌راني سيد حسن نصرالله در سال‌گرد پیروزی مقاومت لبنان در جنگ‌های ۳۳ روزه، اتفاق جالبي افتاد.‌ سيد حسن دچار فراموشي شده بود. وقتي مي‌خواست اسم وزير جنگ رژيم صهيونيستي را به زبان بياورد هر چه فكر كرد يادش نيامد. كمي مكث كرد گفت الان اصلن  اسمش يادم نمي‌آيد. بعد كاشف به عمل آمد كه "پرتز" وزير جنگ اسرائيل در حين جنگ گفته بوده درسي به سيد حسن نصرالله مي‌دهم كه هيچ‌گاه اسم من را فراموش نكند.عجب تيكه‌ي باحالي انداخت، مُردم از خنده.

 انهم يرونه بعيدا و نراه قريبا

ياعلي مدد است