اینکه در زیر می خوانید قسمتی از صفحه بعد التحریر شماره بیستم مجله است. که طبق معمول هر شماره وحید جلیلی (سردبیر) نوشته. عکس روی جلد این شماره شان هم هنوز روی سایتشان نیامده بود که بگذارمش اینجا. گزارش راپیمایی روز قدس اصفهان که با جواد بودیم را هم قول می دهم در اولین فرصت بنویسم. هر چند که همین الان به اندازه ۱۰ پست مطلب آماده و حرف برای نوشتن دارم ولی اینترنت ندارم! (الان هم توی کافی نت نشسته ام)
فقط لطفا برای این پست کامنت «مرید پیر مغانم...» را آن عزیزی که خودش می داند نگذارد!!

بعد التحریر

هنر آن است که بمیری پیش از آنکه بمیرانندت.
و عجب سخت است که بخواهند بمیرانندت و نمیری!

سردبیر سوره را دعوت کرده بودند برای سخنرانی در جایی. مقامات شهر از امام جمعه تا دادستان تا مسئول بسیج و... هم جمع بودند. مجری مخلص و پر شور مراسم گفت: "اینک دعوت می کنیم از مهمان عزیزمان مدیر مسئول هفته نامه سوره(!) که ما را به فیض اکمل برسانند (یاچیزی شبیه به این)." حاضران همه از اهل قلم و نویسنده و... پرسیدم: "تا حالا اسم سوره به گوشتان خورده بود؟"
پچ پچی در افتاد و همه به هم نگاه کردند: سوره؟! یکی دو نفر هم دست بلند کردند که بله ما دیده ایم. رو کردم به عزیزی که عنایت فرموده و حقیر را برای رساندن به فیض اکمل دعوت کرده بود: پول هواپیمای ما چقدر شده آقا؟
حدود ۵۰۰۰۰ تومان.
یعنی حدود ۲۰۰ نسخه سوره. با تخفیف حساب کنیم بیشتر.
توی هر شماره سوره حداقل به اندازه ده تا سخنرانی مطلب هست. ۱۰ تا نباشد ۹ تا هست... از ۵ تا پایین تر نمی آیم.
حالا تحلیل هزینه - فایده کنیم فعالیتهای فرهنگی مان را.

باز هم می گویم. حتما سوره بخوانید. ثواب دارد!