خيلي فكر كرده بود كه چطور از دست خودش خلاص شود .
همه راهها را سنجيده بود ؛
حتي بعضي از آنها را تجربه كرده بود .
تصميمش را گرفت .
لباس پوشيد ،
ساعت دست نكرد ،
موهايش را شانه كرد ،
عطر ملايمي زد و
به طرف بزرگترين كتابخانه ي شهر به راه افتاد .
+
نوشته شده در یکشنبه ۱۳۸۴/۰۷/۱۷ساعت 0:19 توسط جواد و مهدی
|
اما میتوانیم بعضی تجربهها را به هم منتقل کنیم.
هیچ نظریهای در این مورد وجود ندارد. واقعیت نظریه ندارد، روایت میکند.
باید از همین روایت یاد بگیریم.
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین مطالب وبلاگ
نوشته های پیشین
آذر ۱۴۰۰
آبان ۱۴۰۰
فروردین ۱۳۹۵
اردیبهشت ۱۳۹۴
بهمن ۱۳۹۲
دی ۱۳۹۲
آذر ۱۳۹۲
آبان ۱۳۹۲
مهر ۱۳۹۲
شهریور ۱۳۹۲
مرداد ۱۳۹۲
تیر ۱۳۹۲
خرداد ۱۳۹۲
آذر ۱۳۹۱
آبان ۱۳۹۱
مهر ۱۳۹۱
شهریور ۱۳۹۱
مرداد ۱۳۹۱
تیر ۱۳۹۱
خرداد ۱۳۹۱
اسفند ۱۳۹۰
بهمن ۱۳۹۰
دی ۱۳۹۰
آبان ۱۳۹۰
شهریور ۱۳۹۰
مرداد ۱۳۹۰
خرداد ۱۳۹۰
اردیبهشت ۱۳۹۰
فروردین ۱۳۹۰
اسفند ۱۳۸۹
بهمن ۱۳۸۹
دی ۱۳۸۹
آذر ۱۳۸۹
آبان ۱۳۸۹
مهر ۱۳۸۹
شهریور ۱۳۸۹
آرشيو
آرشیو موضوعی
شوخي با ...
سينما
یادی از گذشته...
سجاده بر آتش
درباره اصفهان
قصار
مناسبتها
يادداشتهاي وقت اضافه
ایستگاه
شعر
نگاتيو (عكس)
ورزش
كتاب
سفرنامه
Radio Javad
نویسندگان
جواد و مهدی
محمد جواد ملکوتی
محمد مهدی شیخ صراف
نویسنده میهمان
پیوندها
شیخولانه
رجبعلی عکاس
میم.ب.مهاجر
سه الف
یک استکان زندگی
سینما اندیش
براي ساكنان زمين
زنگوله
زیر گنبد کبود
كيمياي قلم
آخرین دوران رنج
سنگ صبور
تکواندو اصفهان
نون ِ اوّل نامه..
تاملات
وبلاگ دو زبانه اسلامی!
هجویات کسان هیچ نابلد!
POWERED BY
BLOGFA.COM
BLOGFA.COM