هواللطیف

چ... میم... را... الف... نون.

چمران را که می نویسم،
دستی می آید و کلمه ها را هی می کند به سمت بی قراری ها...
چقدر تنهاست این کلمه... انگار که ابوذرِ واژه هاست چمران.

چمران را که می نویسم،
تازه می رسم به اول سطر. سطری که از کوچه های جنوب تهران آغاز می شود، جهان را در می نوردد، در خاکریز های دهلاویه آرام می گیرد و زمین را به مقصد آسمان ترک می کند.

چمران را که می نویسم،
انگار که قلم را زده باشم در مرکب دل، سرخ سرخ می شود همه جا، و مگر می شود از چمران بنویسی و پای دل به میان نیاید؟

چمران اول سطر عاشقی ست.
گاهی که از سمت قرآن به زمین باز می گردد و باد پیشاپیش او می خواند:
- سوگند به روندگان به ستوه آمده
- پس آتش افروزندگان به نواختن سم ها بر زمین
- پس تاخت آورندگان به بامداد...
بامداد نام او را زمزمه می کند و بعد، او می آید. پیچیده در ابر و باد و حماسه ای روشن در روشنای ژرفناك چشمهاش. چشمانی که وقتي امتداد نگاهشان را بگیری جایی آن دور دستها، در انتهای افق گم می شود...

چمران را که می نویسم،
می بینم دیگر چیزی برای نوشتن نیست.
دستی می آید و واژه ها را هی می کند به سمت بی قراری ها...

یک ماه پیش در ستون موضوعی ایست گاه  شعر مینیمالی گذاشتم از علیرضا قزوه با عنون حمله که نظرات جالب و متفاوتی را هم به همراهش داشت (کامنتهایش را حتما بخوانید) و سوالهایی را نیز. از قضای روزگار چند شب پیش که خسته بودم از درس و امتحان و حوصله ام حسابی سر رفته بود بعد از اینکه گپ موبایلی مفصلی با عزیزی زدم، در میان اشعار محمد کاظم کاظمی مشغول گشت و گذار بودم که چشمم افتاد به غزلی به اسم شطرنج که قرابت موضوعی زیبایی داشت با همان شعر جناب قزوه.
بخوانید، به معانی توجه کنید. قضاوت هم با خودتان. (شاید بشود به خیلی جاها و چیزهای این مملکت  ربطش داد. به قول "میم.پسرخاله" خودمان: عاقلان دانند!)

این پیاده می شود، آن وزیر می شود
صفحه چیده می شود، دار و گیر می شود

این یکی فدای شاه، آن یکی فدای رخ
در پیادگان چه زود مرگ و میر می شود

فیل کج روی کند، این سرشت فیلهاست
کج روی در این مقام دلپذیر می شود

اسپ خیز می زند، جست و خیز کار اوست
جست و خیز اگر نکرد، دست گیر می شود

آن پیاده ی ضعیف راست راست می رود
کج اگر که می خورد، ناگزیر می شود

هرکه ناگزیر شد، نان کج بر او حلال
این پیاده قانع است، زود سیر می شود

آن وزیر می کُشد، آن وزیر می خورد
خورد و برد او چه زود چشمگیر می شود

نگهان کنار شاه خانه بند می شود
زیر پای فیل، پَهن، چون خمیر می شود

***

آن پیاده ضعیف، عاقبت رسیده است
هرچه خواست می شود، گرچه دیر می شود

این پیاده، آن وزیر... انتهای بازی است
این وزیر می شود،آن به زیر می شود

علی مددی

 عاقبت

چلچله دل را به سفر خواهد زد...

به نام خداوند بخشنده مهربان

جام جهاني ۲۰۰۶ آلمان
بازی ایران  مکزیک

طرفداران تيم ملي فوتبال مکزیک...

به نام خداوند بخشنده مهربان

«حضور در بزمی مملو از شور و هیجان و فضایی شاد و پر احساس که فقط فستیوال فوتبال
می تواند خالق آن باشد، تجربه ای لذت بخش است. » 
                                                                                                پير لوئيجي كولينا          

بالاخره بعد از نزديك به چهار سال روز جمعه نوزدهم خرداد(نهم ژوئن)66166 تماشاگر در هواي{شايد} باراني ورزشگاه مونيخ(آليانس آره نا)و ميليون ها بيننده ي تلويزيوني شاهد افتتاح جام جهاني فوتبال خواهند بود. رويدادي كه حوزه هاي بسياري را تحت تاثير خودش قرار داده از حوزه ي مسايل اجتماعي و اقتصادي گرفته تا حوزه ي مسائل امنيتي و سياسي و ... كه اين خود نشان از قدرت و محبوبيت اين ورزش است.

64 بازي طي يك ماه. يعني هر روز ميشود دو تا فوتبال زنده و مستقيم آن هم در سطح بالا ديد. هر بازي با سي و شش دوربين فيلمبرداري مي شود. البته با دوربينهاي مخصوصي كه توسط شركت بوش(boush) ساخته شده و از كيفيت و وضوح تصويري بسيار بالايي برخوردارند و براي ديدن تمام قابليت هاي اين دوربين ها گيرنده هاي خاصي مورد نياز مي باشد. در هر بازي از 15 توپ استفاده ميشود كه پس از پايان هر بازي توپ هاي آن به علاقه مندان فروخته ميشود. چمن بازي فينال هم در اندازه هاي مشخص پس از بازي به فروش ميرسد.
خلاصه اين جام براي خيلي ها نون داره.

اين روزها هر جا ميري يه لينك دادن كه: به علي كريمي راي بديد خب كه چي، يه كم واقع بين باشيد حالا گيريم كه صد در صد كاربران هم به كريمي راي بدن. هر چي هم كه علي كريمي بازيكن خوبي باشه ولي انصافن به پاي رونالدينهو كه نميرسه. ماشاالله هر موقع از اين نظر خواهي ها ميذارن، امت هميشه در صحنه كليك ميكنن به قصد براندازي سايت مورد نظر. فقط اين آمار يه مزيتي داره و اون اينه كه ميتونيم آمار افراد بيكار در كشورمون رو نسبت به افراد بيكار در بقيه كشورها بدست بياريم. آقا يه فكري بكنين واسه اين همه بيكار واقعا وحشتناكه !!!
راستي صدا و سيما هم چندين بار تو اخبارش گفت كه هيچ كدام از كشورهاي عربي بازيها رو به طور مستقيم پخش نمي كنن. آقا فهمیدیمُ، شما خيلي گليد كه همه ي بازي ها رو پخش مي كنيد ولي بايد بگم كه  فكر نكنم كل جمعيت طرفداران فوتبال در تمام كشورهاي عربي به اندازه طرفداران فوتبال در ايران بشه و به خيلي دلايل ديگه  شما مجبوريد بازي ها رو مستقيم پخش كنيد.
بگذريم...
 تو اين پست هر كي مشخص كنه طرفدار چه تيميه. من كه(بعد از تيم ملي ايران)طرفدار استعمار پير، بريتانياي كبير هستم. زنده باد انگليس!!!!!!!(البته تیم فوتبالش)
شيخ هم كه بعد از مكزيك آلمانيه شايد هم بعد از آلمان مكزيكيه در هر صورت فرقي نمي كنه.
اونايي هم كه نمي تونن بازي ها رو ببينن برن بررسي كنن تو همون روز چه غلطي كردن كه توفيق زيارت بازيها ازشون سلب شده.
این هم چند تا لینک که به دردتون میخوره

جدول گروه بندی تیم ها 
برنامه و ساعت بازیها (برای بدست آوردن بازیها به وقت ایران اوقات بازیها را بعلاوه ی ۵/۱ساعت کنید)
درباره تیم ملی ایران
شانس قهرمانی تیم ها
نتایج مسابقات به صورت آنلاین 

یا علی مدد است

مكزيك چيكارش مي كنه؟
سوراخ سوراخش مي كنه...

در پي استفتايي از دفتر ارتباطات مردمي حضرت شيخ ايشان بيانيه اي به مضمون زير صادر فرمودند:

از آنجا كه با وجود همه تلاشها و حمايتها و تبليغات و صرف پولهاي هنگفت، به اين مرتيكه كروات و تيمش با آن پيرمردهايش (مخصوصا تا زماني كه آن ثابتوويچ در نوك حمله فيكس است) اميد چنداني نيست و احتمال ضايع شدن بسيار است و از آنجا كه شيخ از مكزيك است و مكزيك از شيخ (ر.ك. پست قبل) بر همه مريدان و دنياله روهاي ايشان بالاخص دراويش فرقه شيخيه واجب موكد(!) است تشويق تيم مكزيك با موجهاي بلند و عريض و طويل مكزيكي به همراه گرداندن تسبيح  و دادن صدقه و نذر و نياز براي صعود اين تيم و در هم كوبيدن ايران با ستارگان بي فروغ و شيرهاي بي يال و كوپال پارسي اش!

همچنين براي شادي روح مرحوم تازه از دست رفته، پدر دروازه بان تيم ملي مكزيك الفاتحه مع الصلوات...

به قلعه عقابها خوش آمديد.

اينجا آلمان است... آلمان!

اولین جام جهانی که یادم می آید ۹۰ ایتالیاست.با آن موسیقی مسحور کننده ویژه اش. با افتتاحیه بین آرژانتین و کامرون. و قهرمانی رویایی آلمان در فینال در برابر آرژانتین. یادم می آید (فقط ۶ سالم بوده!) هر روز با حسین(برادرم) توی حیاط خانه مان با توپ پلاستیکی دو نفری تک تک بازیهای همان روز(شب) را بازی میکردیم. این هم یک جور پیش بینی بود. و چقدر ناراحت بودم وقتی بازی فینال را از حسین باختم. تا اینکه آلمان انتقامم را با گل آندریاس برمه (از روی نقطه پنالتی) گرفت و ما قهرمان شدیم و آنجا بود كه برای اولین بار طعم شیرین اقتدار ژرمنها را حس کردم.

در جام ملتهای اروپای بعدی (۹۲) آلمان خیلی خوب پیش آمد ولی در عین ناباوری در فینال با نتیجه ۲ بر ۱ مغلوب دانمارک (و اشمایکل) شد که در آخرین روزها جایگزین یوگوسلاوی یی شده بود که به علت جنگ از مسابقات خدفش کرده بودند.

جام جهانی ۹۴ هم مال ما نبود. کرواسی لعنتی با آن داوور سوکر مرده خور و بلازوویچ (که بعدها دست تقدیر او را به تیم ملی ما رساند تا بهش گند بزند!) از راه رسید تمام نقشه ها و آرزو هایمان را بر آب کرد. قهرمانی را هم روبرتو باجو با ضربه پنالتی آسمانی(!) تقدیم برزیل کرد.

اما یورو ۹۶ متعلق به قهرمان بلامنازع آن دوره یعنی آلمان بود که در فینال چک را با گل ذخیره طلایی برتی فوکس یعنی الیور بیرهوف مات کرد.

جام جهانی بعدی (۹۸) تلخ بود. بعد از هم گروه شدن با ایران و صعود از گروه به همراه یوگوسلاوی فکر می کنم به مکزیک بود که آلمان باخت و حذف شد. اما اتفاق دیگری از تلخی آن کاست و آن هم قهرمانی فرانسه در فینال با در هم کوبیدن برزیل بود و آنجا تیم دوم من شد فرانسه. فرانسه ی بارتز و زیدان و خروس!

در یورو ۲۰۰۰ و ۲۰۰۴ هم تقدیر در حذف شدن بود. آن هم در مرحله اول گروهي بدون حتي يك برد. ولي باز فرانسه در فينال بازي يك هيچ باخته را از ايتاليا برد و قهرمان شد. و بعدي هم به يونان رسيد با مربي آلماني اش.

ولی در جام جهانی ۲۰۰۲ (آن سال كنكور داشتم ولي حتي يك بازي را هم از دست ندادم!)، كره و ژاپن عرصه قدرت نمایی ژرمنهایی شد که با تيمي يكدست بدون ادعا و بی سرو صدا پا به جام گذاشتند و به لطف قدرت نمایی الیور کان (که با وجود آن همه برزیلی پر سر و صدا بهترین بازیکن  جام شد) و میشاییل بالاک و معرفی پدیده ای مثل میروسلاو کلوزه و با مربی گری رودی فولر جوان تا فینال پیش رفت ولی درفینال بزرگترین شانس به سراغ برزیل آمد بالاک به علت دو اخطاره شدن محروم بود. و یک اشتباه ساده از کان موجب شد حق به حق دار نرسد و کافو جام را بالای سر ببرد.

بعد آن بازی اما در مراسم اهدای جام و مدالها در ميان اشكها و لبخند ها اگر کسی به نوشته پشت پيراهنهای بازیکنان آلمان دقت می کرد عبارتی را می توانست بخواند:

 see you in Germany 2006

و حالا موعد فرا رسيده است. ما ميزبانيم و قدرتمند. 
اين جام مال ماست. شك نكنيد.

علي مددي

هواللطیف

امشب خبر کنید تمام قبیله را
بر شانه می برند امام قبیله را

ای کاش می گرفت به جای تو دست مرگ
جان تمام قوم، تمام قبیله را...

هواللطیف

سلام
خیلی وقت است قصار الشیخ ننوشته ام. نه اینکه شیخ این مدت از ناحیه قصار خفه شده بوده باشد. نه! یا حس و حال ثبتش نبوده یا دلیلی برای ثبت نشدنش بوده یا گذاشته ام اش برای روز مبادا و کسی چه می داند روز مبادا کی است؟... برای من هر روز بی تو روز مباداست...
کامنت زیر را برای دوستی گذاشته بودم و به کل از یادم رفته بود تا اینکه دیدم جمله زیرتر را از آن استخراج کرده و در وبلاگش نوشته و اینگونه قصار الشیخ بازار مشترکی تولید شد. با تشکر از برادر کوچکتر بزرگوار.

" ارزش بعضی حرفها به ناگفته بودنشان است. یعنی وقتی گفته شوند دیگر ارزش ندارند. مثل پولی که توی جیبت داری و تا وقتی خرجش نکرده ای دل گرم به بودنش هستی.
یا مثل دل، آدم وقتی دل به کسی یا چیزی نداده خیالش راحت است که به هرکس یا چیز می تواند دل بسپارد ولی وقتی عاشق شد..."

«حرفهای نزده پول ته جیب است که نباید خرج شوند و الا دلت به چه گرم می شود»

علی مددی

به نام خداوند بخشنده مهربان

»  گاهی اوقات برای بهتر دیدن باید چشمها را بست.

هواللطیف

۱)

یا برایم مترسک بوده ای
                                دل خوشکنک تابستان

یا آدم برفی
               رفیق نیمه راه زمستان

هیچ گاه برایم
                   دخترکی شمالی با کلاهی حصیری نبوده ای
                                                                             تا برایت قمار کنم...

۲)

نخواستم نگاهشان کنم
               به دیگر سو خیره شدم
                             و آنها خیره به همانسو
                                         که چه کسی را می نگرم؟
و به راستی
                 آنجا
                      هیچ کس نبود...

علی مددی

هواللطیف

سلام

عجب! از آن پست تا این پست، از آن هفته تا این هفته، از آن پنج شنبه تا این پنج شنبه، چقدر اتفاق افتاده. چقدر بالا و پایین شده... زمان چون ابرهای آسمان درگذر است و ما...

نگاه کنید...

 به دست کساني که خرمشهر را کشتند نگاه کنيد.
به ناخن‎هايي که چشم نخل‎ها را در آوردند نگاه کنيد.
به نقشه‎هايي که اروندرود را به طرف عراق کشيده است نگاه کنيد.
لعنت به اسپري‎هاي ساخت عراق که روي ديوارهاي خرمشهر نوشت: آمده‎ايم که بمانيم!
نگاه کنيد به برق سرنيزه‎هايي که درختان "کنار و اکاليپتوس" را در آستانه‎ي مسجد جامع سر بريدند.
حيف از انعکاس آب‎هاي اروند که در آن نوزده ماه به صورت خواب زده‎ي سربازان عراقي تابيده بود.
لعنت به آن افسر عراقي که در اطلاعيه‎ي نظامي نوشته بود: خرمشهر مثل بالشي است که بصره بر آن خوابيده است، از آن دفاع کنيد!
اين خبر هم خوب است؛ شهرداري بصره خط اتوبوس‎راني بصره - خرمشهر و بالعکس را داير مي‎کند.

حالا... حالا به صف سربازان عراقي که در کنار قصر شيخ خزعل منتظرند تا مسافران اردوگاه‌هاي ايران شوند، نگاه کنيد. به زانوان لرزان سرهنگ "احمد زيدان" که ميدان مين را آلوده کرد، نگاه کنيد.
به سرهنگ بيچاره "جواد اسعد شيتنه" و سرهنگ "صلاح القاضي" که به خاطر بي‎لياقتي در دفاع از خرمشهر، سينه‎شان در مگسک جوخه‎ي اعدام قرار گرفت، نگاه کنيد.
حالا نگاه کنيد به دستِ عقيق‎نشانِ کساني که خرمشهر را زنده کردند. نگاه کنيد!
خجالت نکشيد، يک نگاه حلال است!

۰) متن بالا برای ۳ خرداد بود از "مرتضی سرهنگی". به یاد فاتح خرم شهر حاج احمد متوسلیان. و اسوه مقاومت خونین شهر و فرمانده سپاهش شهید محمد جهان آرا.
راستی! از دوم خرداد چه خبر؟!!

۱) نمردیم و دیدیم آقا جواد هم متن ادبی (شعر) نوشتند! (پست قبلی رو می گم). مبارکه!
اما آقای جواد! برادر من! خیلی وقت است "شوخی با..." نگذاشته ای ها!

۲) پسره چهار شنبه سر کلاس آسیایی (ارزیابی طرحها) کنار خودم نشسته بود. کاملا عادی.سلام کردم باهاش دست دادم ولی خداحافظی نه. فردایش آمدم دانشکده دیدم آگهی فوتش را زده اند دم در ورودی. اول از روی اسم نشناختمش. ولی وقتی عکسش را دیدم تنها عکس العملم بهت بود و بهت... یکدفعه خاطره چهار شنبه هفته پیش جلوی چشمم رژه رفت... وسط کلاس میر محمدی (اصول بازار یابی) موبایلم زنگ زد. یک نفر آنطرف خط لابلای هق هق گریه گفت: "مهدی بابام رفت... امروز... خاکش کردیم..." و بعد پست آخر چای نبات: "گورها..."
گوش کن...

۳) با وجود اینکه به همه گفته بودند نیایید امروز رفتم عیادت یک سسل. گفتم بگذار مثل همیشه حرف گوش نکنم. گفتم حالا می روم آنجا فقط من هستم تنهایی زشت است. بعد در جواب خودم گفتم زشت پیرزن است! و رفتم. بیمارستان شهید هاشمی نژاد، بخش محب، (بعدش فهمیدیم همان "وی آی پی" خودمان است منتها اسمش عوض شده! چقدر شیک و تر تمیز بود. یک لحظه فکر کردم آمده ام هتل!)  وقتی رسیدم دیدم آخرین نفرم. دور تختش تقریبا جا نبود. تا آمدم حرف بزنم گفتند:"خنده ممنوع!" فهمیدم جای من آنجا نیست زدم بیرون... قرار است فردا (جمعه) مرخصش کنند. برای همه مریضها دعا کنید. یا من اسمه دوا و ذکره شفا...

۴) تصور کن سر شب از شدت خستگی خوابیده باشی و خواب تنها برادرت (از نوع تنی!)  را که خیلی دوستش داری و دلت برایش یک ذره شده را ببینی. بعد با صدای پیام کوتاه موبایلت بیدار شوی ببینی همان برادر برایت زده:

"Sahne goharshad, evane maghsure, ruberuye gonbad, dunehaye baroon…"

و دلت بخواهد پر بکشی تا خود حرم زیبای آقا...

۵ ) بلاخره چشم ما به جمال شماره جديد ماهنامه سوره (۲۳) باز شد. وحید جلیلی در بعد التحریر این شماره آورده:

"از آقای میرزایی صاحب موتور سازی سر کوچه چهارم بیست متری طلاب مشهد هم متشکریم که در کنار گریس و آچار و شمع و... بساطی برای عرضه محصولات جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی و از جمله سوره پهن کرده است. اگر قرار باشد جامعه را به عرصه فرهنگ بکشانیم آیا نباید فرهنگ را هم به کوچه پس کوچه ها و میان مردم بکشانیم؟ اصلا این خودش نوعی مبارزه عملی با سکولاریزم و مرزکشی بین ساحت های مختلف حیات آدمی نیست؟ نمی شود بعضی محصولات فرهنگی را در لبنیاتی و نانوایی و مکانیکی و سبزی فروشی و اتوشویی و غیره... توزیع کرد؟"

"یادماندگار را چشم زدیم و عمرش چون گل کوتاه شد به شماره هفتم هم نرسید. و پیشاپیش و پساپس مسئولیت تعطیلی و آوارگی و بی پناهی همه تحریریه های حزب اللهی را به عهده می گیریم. از قاموس و صحیفه گرفته تا نیستان و کمان و این آخری: یادماندگار.
خدای ناکرده ذهنتان جای بد نرود، مشکل از چشم شور ماست. به مدیریتهایتان دست نزنید! این چشم شور ما مگر می گذارد مدیریت مدبرانه فرهنگی کشور کار خودش را بکند؟!"

۶) این ترکها هم عجب ترک بازی در آورده اند سر این کاریکاتور کذایی!
بعد یک عده می آیند می نشینند قوم و قبیله بازیهای عصر جاهلیت را مسخره می کنند. امروز را ببینید. اسلام چه می گوید و ما چه می کنیم...

۷) حواستان باشد. جام جهانی در راه است... و امتحانات هم.

علی مددی